سید محمد علوی

قرن هاست که اختلاف و تفرقه در ایران زمین سایه افکنده است ، گویی آن شکوه و عظمت از ایران ، این کهن بوم و بر پارسی ، سرزمینی که مهد تمدن و قدرت و شوکت است ، رخت بر بسته است و هر از چند گاهی هم که راهنما و راهبری پیدا شد با مکر و فریب او را از پای در آوردند

تاریخ گواهی می دهد هرگاه که این سرزمین در اوضاع سیاسی و اقتصادی نابسامانی به سر می برده ، به آرامی تکه ای از آن را جدا کرده و مارا به حال خود رها کردند . نه جنگ ها و نه لشگر کشی های آنچنانی و نه شکوه و عظمت و قدرتی که بیگانگان را به حراس اندازد . شاهان نیز اوضاع را آرام می خواستند ، پس به هر ذلتی تن می دادند .

به راستی چرا ؟ تصمیم گیرندگان امور چه کسانی بودند ؟ چه کسانی چرخ های سیاسی ، اقتصادی ، اجتماعی ، فرهنگی و . . . این مملکت را به هر طرفی که می خواستند به حرکت در می آوردند ؟ و چرا تسلط بر این آب و خاک این قدر برایشان مهم بوده و هست که به هیچ قیمتی حاضر به از دست دادن آن نیستند ؟

برای پاسخ به این سوالات بایستی به مطالب زیر توجه کنیم :

۱ . در دورانی چند هزار ساله تمدن ایران زمین همواره یکی از قطب های قدرت بوده است و هنوز هم این سرزمین استعداد آن را دارد تا در دنیای امروز به عنوان یک محور عمل کند تا آنجا که می تواند تعادل سیاسی منطقه و دنیا را به نفع خود تمام کند .

۲ . به این نکته باید توجه داشت که در تاریخ ایران بعد اسلام در در رودررویی با قدرت های خارجی هیچ گاه ایران قدرتمند تر از امروز نبوده و هیچ گاه دشمنانی قوی تر از امروز نداشته ، ولی متاسفانه دشمن داخلی ، یعنی افرادی که همسو با تفکرات و اهداف بیگانگان هستند نیز از هر زمانی بیشتر شده است و کینه شان به حدی است که مترصد هر فرصتی برای ضربه زدن حتی به پایه ها و اساس انقلاب هستند ولو در لباس افرادی انقلابی . منظور از قدرتمند بودن بسط و گسترش و کشورگشایی نیست بلکه تاسیس حکومتی در سایه اهداف متعالی بشری است ، حکومتی که می خواهد سبک نوینی از حکومت داری را در سایه آمیزه های دینی ارائه دهد .

۳ . از ویژگی های نامحسوس بعد از انقلاب اسلامی در ایران می توان به سیاست دفاع رو به جلو اشاره کرد ، سیاستی که در حکومت های گذشته همراه با ژست های سیاسی توخالی ارائه می شد که بنده از آن به عنوان حمله رو به عقب تعبیر می کنم .

سیاست دفاع رو به جلو در عین حال که به تحکیم مواضع خودی در داخل و خارج کشور می پرداخت ، به طرز نامحسوسی در درجه اول موقعیت هایی را که دشمن از آن غافل بوده است را به تسخیر خود در آورده است ، همانند نفوذ در ساختار سیاسی و نظامی کشورهای خاورمیانه و در درجه دوم توانسته تا مرزهای دشمن پیشروی کند و بعضا برخی از سنگرهای او را فتح کند همانند نفوذ در کشورهایی که در گذشته نه چندان دور حیاط خلوت آن ها به حساب می آمد همچون کشورهای آمریکای لاتین این سیاست آنچنان که در بسیاری از کشورهای تاثیرگذار یا به عبارتی سوق الجیشی موجی از بیداری را در توده های مردم بوجود آورده که هر روز باعث افزایش فاصله میان مردم و حاکمانشان شده است مثل مصر ویا گروه های دینی مذهبی به پیروزی رسیده اند مثل ترکیه و الجزایر .

سیاست دفاع رو به جلو گرچه برای ایران هزینه های اقتصادی و به تبع آن بهران اقتصادی ، تورم و فشارهای اجتماعی را به همراه داشته است ، اما باید اعتراف کنیم همین سیاست سبب شده است تا مرزهای نظامی ایران در جایی به غیر از مرزهای سیاسی برقرار شود و به خوبی می بینیم که ایران از اهرم های فشار خود به درستی استفاده می کند همچون مشغول کردن حکوت غاصب صهیونیستی با گروه های مقومت که البته جدای از بحث سیاسی بحث اعتقادی را نیز بی تاثیر نیست .

۴ . در قرن های گذشته که استعمارگران اروپایی رقابت شدیدی را برای چپاول ملت های دیگر آغاز کرده بودند ، عده ای از آن ها در دربار شاهان ایرانی نفوذ کردند ، این نفوذ آغز و پیدایشی بود برای برای وابستگی سیاسی و کار به همین جا خاتمه پیدا نکرد ، وابستگی که به تبع آن تا آن جا که توانستند به به غارت و چپاول کشور پرداخته ، استقلال آن را گرفتند .

گرچه همان پیشینه تاریخی و علمای دینی در مقابل این روند قد علم کرده و گاهی آن را متوقف می کرد ، اما در نهایت این استعمارگران بودند که به فتح همه هستی ما پرداختند . حاکم تعیین می کردند ، حاکم عزل می کردند ، تکه ای از کشور را جدا می کردند ، امتیازات و انحصاراتی را برای خود قائل می شدند و . . .

۵ . با بررسی تاریخ درمی یابیم هرگاه ایران در اقتدار و آرامش به سر می برده است ، نوابغی در دنیای علم و سیاست پا به عرصه ظهور نهادند که موجب پیشرفت ، ترقی و آبادانی ایران عزیزمان شده اند و به تبع آن قدرتمند شدن در برابر بیگانگان را در پی داشته است .

حال با تمام تفسیری که آورده شد می توان این گونه بیان کرد که :

ایران همچون لوکوموتیوی است که با سرعت و قدرت به سمت جلو حرکت می کند ، بند و زنجیر هایی حرکتش را کند کرده ولی از حرکت نایستاده است ، حال بیگانگان خوب می دانند اگر ایرانی را که با این همه تهدید و فشار همچنان در حرکت است را رها کنند ، مسلما دیری نخواهد پائید که مجبور خواهند بود ایران را قدرت بلا منازع منطقه و صاحب نفوذ در دنیا بدانند که پایه گذاری این مهم به صورت هوشمندانه و دقیق در سال های اخیر از سوی نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران صورت گرفته است ، امری که باعث شده است تمام تعادلات در منطقه و دنیا در حال تغییر باشد .      

 

امیرعلی تفرشی

سال ها مهمترین و معروفترین شبکه فارسی زبان ماهواره ای، صدای آمریکا با نام اختصاری وی او ای بود. در سال ۱۳۸۷ شش ماه قبل از انتخابات ریاست جمهوری دهم شبکه فارسی بی بی سی هم در کنار صدای آمریکا شروع به کار کرد. بی بی سی بر خلاف همتای آمریکاییش آنقدر حرفه ای بود که بتواند ظرف مدت زمان کوتاهی به مهمترین رسانه در جمع شبکه های فارسی زبان ماهواره ای تبدیل شود. اما با گذشت اتفاقات بعد از انتخابات ریاست جمهوری و عملکرد ضعیف رسانه ملی فضای رسانه ای کشور وارد مرحله جدیدی از حیات خود شد. جو بی اعتمادی و تردید که به بواسطه حملات همه جانبه رسانه های فارسی زبان و همراهی برخی از نشریات وابسته داخل با آنها موجب شد  فضایی برای رسانه های بیگانه فراهم آورد تا این رسانه ها تورهای صید مخاطب خود را در دریای ایرانیان بی اعتماد نسبت به صدا و سیمای دولتی بیندازد. یکی از مهمترین این رسانه ها فارسی ۱ بود.

فارسی ۱ نام شبکه ای تلویزیونی متشکل از چند کمپانی منطقه ای و بین المللی است. این شبکه از اواسط سال گذشته با پشتیبانی تمام و کمال کمپانی بزرگ «نیوز کورپوریشن» وارد عرصه رقابت شبکه های فارسی زبان شده است؛ رقابتی که بسیاری گمان می برند پیروزی آن از آن شبکه ای است تازه وارد که «رابرت مرداک» پشتیبان و یاور آن است.

اما سوال اصلی در مورد فارسی ۱ این است که اهداف مستقیم، غیر مستقیم و آشکار و نهان این شبکه چیست؟ چه چیزی باعث می شود «رابرت مرداک» مالک غول های رسانه ای فاکس، اسکای، سان و … دست به تاسیس چنین شبکه ای آن هم در این برهه حساس از نظر سیاسی و اجتماعی کشور بزند؟

بعد از حوادث سال ۸۸ و بی اعتمادی بخشی از ملت به رسانه ملی فضا برای ظهور شبکه فارسی ۱ فراهم شد. در این زمان بود که «رابرت مرداک» مالک کمپانی بزرگ «نیوز کورپوریشن» ماموریت ایجاد شبکه ای حرفه ای فارغ از فضای خبری و در ظاهر تنها برای سرگرمی فارسی زبانان منطقه خاورمیانه را به دست گرفت. این شبکه با پشتوانه قوی «کمپانی فاکس قرن بیستم» می تواند بهترین و پر طرفدارتین سریال های جهان را عرضه کند، همین موضوع شرایط رقابت را برای دیگر رسا نه ها از جمله صدا و سیمای جمهوری اسلامی سخت می کند. رسانه ای که تا آن زمان رقابایش در حد پخش فیلم فارسی های چند دهه پیش توان داشتند و می توانست با پخش سریال و فیلم های متوسط مخاطبانش را در فضایی که رقیب جدی وجود نداشت، حفظ کند با شرایطی روبرو شد که حریفی قدرتمند در مقابلش عرضه اندام کرد. این رقیب قدرتمند از تمامی وسایل موجود برای صید کردن مخاطبان رسانه داخلی استفاده می کند؛ فارسی ۱ برای صید کردن مخاطبان ایرانی محدودیتی در به کار گیری از لوازم موجود ندارد، نه داخل ایران است که به ضوابط و قوانینی پایبند باشد و گرفتار سانسور شود و نه محدودیت اخلاقی برای پخش بسیاری صحنه ها دارد. اما فارسی ۱ با شناختی که از فضای فرهنگی جامعه ایران دارد سعی کرده آرام آرام پیش رود، عجله نکرده است؛ این شبکه خوب می داند که اگر بخواهد حجم گسترده ای از مخاطبان ایرانی را به خود جلب کند باید مولفه های فرهنگی آنها را در نظر بگیرد. جالب توجه است که این شبکه برای اینکه بتواند جمع خانواده های ایرانی را جلوی رسانه اش نگه دارد از تبریک گفتن عید فطر و عرض تسلیت محرم ابایی ندارد حتی اگر لازم ببیند صحنه هایی از سریال هایش را سانسور می کند. این سانسورهای حداقلی شامل نوع لباس، پوشش، مفاهیم و موضوعات و دیالوگ های سریال نمی شود بلکه فقط صحنه های برهنه بازیگران را هدف قرار داده؛ بهتر است بگوییم مخاطب را تا لب جوی می برد و تشنه بر می گرداند.

این کار نه از سر خیرخواهی به حال جوانان ایرانی است بلکه صرفا بازی با ارزش ها و مولفه های فرهنگی جامعه ایرانی صورت می گیرد. صحنه هایی که این رسانه آن ها را حذف می کند در درجه دوم اهمیت قرار دارند مهمتر از آن ها سوغاتی است که این شبکه برای بینندگانش دارد؛ سوغاتی که که مملو از خیانت ها، بی بند و باری ها و شهوت رانی هاست که این شبکه می خواهد آن ها را دلوای دیالوگ های زیبا، بازیگران خوش چهره و داستان های جذاب به مخاطبانش عرضه کند. فارسی ۱ به هیچ وجه نمی خواهد به عنوان یک رسانه «پورنو» نزد خانواده های ایرانی شناخته شود که صحنه های مستهجن به نمایش می گذارد بلکه می خواهد از طریق عرضه نمادهای فرهنگ منحط غربی، ارزش های مردم و نیازهای آنها را مرحله به مرحله تغییر دهد و حرفش را در پستو های ذهن مخاطبانش به صورت کاملا حرفه ای و پنهان در دراز مدت عرضه کنند.

وقتی فارسی ۱ می تواند سریال های درجه یک و پر طرفدار جهان را پخش کند؛ لاست، فرند، ۲۴ و ویکتوریا را پخش کند و با وجود دوبله ضعیفی که دارد مخاطب را جلوی رسانه اش میخکوب کند می تواند با فرهنگ، ارزش ها و پیش زمینه های ذهنی او هم بازی کند. او وقتی ۲۴ را نگاه می کند مسلمانان تروریستی می بیند که می خواهند یکی از ایالت های آمریکا را با بمب هسته ای منفجر کنند، آنها قبل از  اجرای نقشه شان نماز می خوانند و از شکنجه کردن و تکه تکه کردن انسان های بیگاه ابایی ندارند. در سریال «ویکتوریا» مخاطب ایرانی زنی را به عنوان قهرمان داستان می پذیرد که با همسر و دو فرزندش زندگی می کند. ویکتوریا بعد از سال ها زندگی با همسرش در می یابد که او با دستیارش رابطه دارد. در این میان زن زیبای داستان فارسی ۱ هم با مردی جوان تر از خودش به نام ژرونیمو آشنا می شود. او بین دو راهی قرار می گیرد؛ دو راهی وفاداری به همسر یا رفتن به دنبال عشقش و او راه دوم را انتخاب می کند. در این داستان اتفاقات دیگری هم می افتد؛ دختر بزرگ ویکتوریا پس از رابطه با دوست پسرش باردار می شود و دختر کوچک او هم مورد تجاوز مردی قرار می گیرد. پسر ویکتوریا هم از غافله عقب نمی ماند و بعد از آشنایی با دوست مادرش با او رابطه برقرار می کند. فاجعه آنجا رخ می نماید که قرار است ویکتوریا آن زن زیبای شبکه فارسی ۱ برای بینندگانش الگو باشد. فارسی ۱ تلاش می کند  ویکتوریا را قهرمانی القا کند که به دنبال عشقش رفته است. آنها سعی می کنند  لباس بپوشیدن ، راه رفتن  و  زندگی او را  الگوی زنان ایرانی قرار دهند او که به همسر خود خیانت کرده و فرزندانش انجام رابطه نامشروع را مانند نوشیدن چای در یک شب سرد زمستانی می دانند.

این ها موضوعاتی است که خوراک خانواده های ایرانی در فارسی ۱ می شود؛ عشق، خیانت، شهوت؛ خوراک آلوده ای که در لوای زندگی زیبا و قشنگ بازیگران سریال ها، می شود روز و شب بینندگان آن؛ داستان آدم هایی که زندگیشان مملو از رابطه های جنسی، شهوت رانی ها و بی بند و باری هاست، داستان آدم هایی که مهترین دغدغه شان سقط بچه نامشروعشان است یا خیانت به همسرانشان؛این است داستان آدم های فارسی ۱٫

 farsi1tableلیست کامل فیلم های به نمایش در آمده در فارسی ۱ به همراه موضوع آن